Deze schakelarmband heb ik gemaakt voor een olifanten-fan, mijn schoonmoeder Vera. Ik ben op internet op zoek gegaan naar gestyleerde plaatjes van een olifant en kwam op onderstaande patroon uit. Dit patroon heb ik gebruikt als ontwerp voor de schakels. Ik heb de olifantjes simpel in een rechthoekig kader geplaatst. Na experimenteren vond ik het het leukst als de olifantjes achter elkaar aan liepen in plaats van met de neuzen naar elkaar toe. Zo ontstond op de computer onderstaand ontwerp in zwart wit.
Ik heb eerst berekend hoe lang de armband moest worden, op basis daarvan kon ik bepalen hoeveel schakels dat ik nodig had met een hoogte van 2 cm. Uiteraard ook nog rekening houden met de sluiting en de breedte van scharnieren. Om de restruimte die nodig was (te klein voor nog een extra schakel) op te vangen heb ik het scharnier verlengd met een extra plaatje aan beide zijden.
Het ontwerp heb ik geprint op een stickervel, dat ik vervolgens op een (schoon en vetvrij) zilver plaatje van 1mm dikte heb geplakt. Nu kon ik de schakels één voor één uitzagen. Het olifantenoor is gewoon een zaagsnede en het oog van de olifant is een boorgaatje. Het was vooral ook belangrijk om de kaders zo strak mogelijk uit te zagen.
Na het zagen uiteraard alles strak vijlen en schuren.
De volgende stap was het maken van de scharnieren. Deze heb ik gemaakt van buisjes van 1,5 x 1 mm. De buisjes recht afzagen met een scharnierkaliber. Met behulp van een grafiet-staafje (van een vulpotlood) heb ik de buisjes goed in elkaars verlengde gelegd en aan de zijkanten van de schakels gesoldeerd. Twee stuks aan de ene kant en het middelste stuk aan de volgende schakel.
De pin voor de scharnieren heb ik gemaakt van zilverdraad van 1,5 mm, die ik met een trekijzer dunner (en vooral harder) heb getrokken naar een maat van 1 mm. Hierdoor past het precies in de buisjes van het scharnier.
Aan de ene kant van de pin heb ik een plat stuk geklopt met een hamertje. Daarna de pin door het scharnier. Op de juiste maat afknippen en dan ook de andere kant kloppen, zodat de pin er niet meer uit kan.
Extra lastig bij mijn ontwerp was dat de scharnieren niet dezelfde hoogte hebben als de schakels. Daardoor is het lastig om de pin goed vast te klinken, je kunt er niet goed bij met een hamer en het gevaar bestaat dat je de schakels beschadigd.
Tenslotte de sluiting bevestigd. Dit is een standaard klapslot (als fournituur gekocht) met een trapje. Door het trapje kan de armband in 2 standen gesloten worden.
Als afwerking natuurlijk het geheel nog een keer goed geschuurd en gepolijst.
|